زاهدان دیار من

میخواهم برگردم به روزهای کودکی..آن زمانها که پدر تنها قهرمان بودعشــق، تنـــها در آغوش مادر خلاصه میشدبالاترین نــقطهى زمین، شــانههای پـدر بــود بدتـرین دشمنانم، خواهر و برادرهای خودم بودندتنــها دردم، زانوهای زخمـیام بودندتنـها چیزی که میشکست، اسباببـازیهایم بـودو معنای خداحافـظ، تا فردا ب